Kansen grijpen in New York: ‘Als je van de wagen dondert, spring je er gewoon weer op’

,,Iedereen is heel gedreven in New York. Voor mij waren er een hoop mogelijkheden. De stad geeft me energie”, zegt Pim Zeegers. Hij runt Pim Philip Experiences, een tourcompany die op maat gemaakte programma’s verzorgt voor bezoekers aan de stad die nooit slaapt. Zijn verhaal staat niet op zichzelf. In Brooklyn’s hipste wijk Williamsburg zijn meer Nederlandse ondernemers neergestreken die hun American Dream waarmaken.

New York blijft een magneet voor internationale ondernemers. De stad telt bijna 9 miljoen inwoners en bruist van de energie. Dat trekt talenten uit de hele wereld. Recente cijfers tonen dat steeds meer Europese ondernemers de sprong wagen naar de Verenigde Staten. De mogelijkheden lijken eindeloos in deze stad waar culturen samenkomen en waar niemand hetzelfde is.

Deze aflevering van Grenzeloos Ondernemen namen we op aan de keukentafel in Williamsburg. Naast Pim schoven ook documentairemaker Ilja Willems van Bureau New York en Gertjan Meijer van kledinghangerbedrijf Arch & Hook aan. Drie totaal verschillende bedrijven en ondernemers. Maar tegelijk drie vergelijkbare verhalen over moed, doorzetten en de kracht om kansen te grijpen.

De sprong naar Amerika

Geen van de drie ondernemers had een uitgebreid masterplan toen ze naar New York vertrokken. Gertjan en Pim zijn getrouwd, ze besloten binnen no time dat ze de stap waagden. Gertjan kreeg een baan aangeboden in New York. De beslissing was snel gemaakt.

,,We hebben er geloof ik drie minuten over nagedacht”, vertelt Pim. Hij kon in eerste instantie niet eens werken door zijn visumstatus. Toch voelde de stap minder spannend dan verwacht. Het koppel had eerder drie jaar in Brussel gewoond. Die ervaring hielp. ,,De eerste keer hadden we over alle praktische dingen nagedacht. Hier dachten we gewoon: dit is een win-win, we gaan het proberen.”

Voor Ilja en haar man Remco kwam de kans onverwacht. Ze hadden net een grote documentaire afgerond voor de VPRO. Tien maanden rond de wereld. Terug in Amsterdam keken ze elkaar aan en vroegen zich af ‘wat nu?’. Toen belde correspondent Tom Kleijn. Hij zocht een cameraman voor zijn werk bij Nieuwsuur in New York.

,,Remco zei eerst nee”, herinnert Ilja zich. ,,Maar ik zei: daar hoef je toch niet over na te denken. We gaan.” Een jaar proberen werd het plan. Dat jaar werd er al snel meerdere. ,,Ik was nog niet klaar hier”, zegt ze. De stad bood te veel verhalen. Te veel inspiratie. Voor een documentairemaker is New York een snoepwinkel van verhalen.

Integreren in plaats van een kliekje vormen

Alle drie kozen bewust voor integratie. Geen Nederlandse expat-bubbel. Gertjan en Pim hadden dat in Brussel al ervaren. Daar kwamen expats automatisch samen. ,,Daar hadden we nu niet zo’n zin in”, zegt Gertjan. In New York zochten ze geen Nederlanders op.

Toch gebeurde dat vanzelf. ,,We kennen elkaar pas een paar jaar”, lacht Ilja. ,,We hebben elkaar echt buiten ons leven proberen te houden. Dat is niet gelukt.” De vriendschap groeide op een natuurlijke manier. Williamsburg speelde daarin een rol. De wijk ontwikkelde zich in vijftien jaar van een gevaarlijke buurt met leegstand naar een bruisend creatief centrum.

,,Onze landlord vertelde dat eind jaren negentig iemand met pistolen door de achtertuin rende”, zegt Gertjan. Nu is de wijk veilig en vergelijkbaar met Amsterdam-Noord of Rotterdam-Zuid. Plekken die aan een transformatie bezig zijn.

Amerikanen staan open voor nieuwe contacten. Dat ervaren alle drie de ondernemers. ,,We werden gelijk uitgenodigd voor barbecues”, vertelt Pim. ,,En in ons eerste jaar hadden we drie uitnodigingen voor Thanksgiving. Welke Nederlander nodigt iemand van buiten de familie uit voor het kerstdiner?” Die openheid helpt enorm bij het opbouwen van een netwerk. Essentieel voor elk bedrijf.

Van idee naar bedrijf

Pim had nooit gedacht dat hij zou ondernemen. Hij dacht dat hij niet zelfstandig genoeg was. New York bewees het tegendeel. Hij kwam in aanraking met een dame die educational tours verzorgde. Ze vroeg of hij wilde helpen. ,,Mijn vuurdoop was met 130 kinderen uit New Mexico in Washington D.C.”, zegt hij. ,,Ik was daar zelf ook nog nooit geweest.”

Hij vond het fantastisch. Gaandeweg ontdekte hij een gat in de markt. Er waren weinig Nederlandse gidsen van zijn leeftijd. Bedrijven kregen standaardpakketten aangeboden. Alles extra kostte veel. ,,Ik wilde op maat iets maken”, legt Pim uit. ,,Net een beetje van die gebaande paden af.”

Nu werkt hij vooral voor Nederlandse klanten. Jaarlijks komen 250.000 Nederlanders naar New York. Zijn niche is kleine groepen tot vijftien personen. Dat maakt de ervaring persoonlijk. Hij splitst grotere groepen op en werkt met freelancers. Binnenkort krijgt hij zijn eerste stagiair.

Ilja bouwde Bureau New York op vanuit haar VPRO-achtergrond. Zij en Remco kunnen als team alles leveren. Van research tot productie. Van filmen tot montage. ,,We kunnen complete series maken”, zegt ze. Hun focus ligt op documentaire-stijl voor de Europese markt. Nederland en België vooral. Maar ook Frankrijk en Duitsland.

,,We hebben vele jaren ervaring. Kennis van crews en locaties. Wat wel en niet kan in Amerika”, legt Ilja uit. Het tijdsverschil met Europa blijft een uitdaging. Vijf uur in de winter. Zes in de zomer. ,,Verder weg wonen zou contact nog moeilijker maken”, zegt ze.

Gertjan stapte twee jaar geleden in bij Arch & Hook. Het merk was al in Nederland gestart. Hij werd verantwoordelijk voor de Amerikaanse divisie. Zijn retail-achtergrond hielp. ,,Ik had al veel contacten gemaakt via mijn vorige werk”, vertelt hij. ,,Maar nu kwam ik binnen met een andere pet.”

Arch & Hook richt zich op duurzame premium hangers. Het probleem is groot. Jaarlijks komen 40 miljard plastic hangers de VS binnen. Daarvan belandt 85 procent in het afval. ,,We werden er echt een beetje boos van”, zegt Gertjan. Het bedrijf gebruikt alleen FSC-gecertificeerd hout. Van bron tot levering gegarandeerd duurzaam.

Relevant blijven in een razendsnelle stad

In New York moet constant je radar aanstaan. Pim loopt letterlijk de hele week buiten. Hij kijkt om zich heen. Ziet wat nieuw is. Probeert restaurants uit. ,,Alle trends komen van de straat”, zegt hij. Hij schreef mee aan de nieuwe Nederlandse New York-gids. Dat hield hem scherp.

,,We zitten in een beleveniseconomie”, legt Pim uit. ,,Je kan thuis je vlucht en hotel regelen. Maar lokaal heb je iemand nodig die de ins en outs kent.” Hij verbindt klanten met lokale ondernemers. Een slagerscongres krijgt een programma met een Italiaanse slager op Bleecker Street en getatoeëerde hipster-slagers.

Gertjan leert retailers over duurzaamheid. Merken zijn verder dan retailers. ,,Retailers zitten soms een beetje te slapen”, zegt hij. ,,Ze denken: zo doen we het al jaren.” Maar dat houdt geen stand. Consumenten willen duurzaamheid. Ook bij kledinghangers. Arch & Hook kijkt naar merkidentiteit. Naar de winkelomgeving. ,,De hanger is geen afterthought. Het is een brand handshake”, aldus Gertjan.

Ilja heeft andere uitdagingen. ,,Ik zat in de metro en dacht: het houdt gewoon nooit op”, zegt ze. De stad werkt vermoeiend. Maar ook inspirerend. ,,Niemand is hetzelfde. Niet dezelfde huidskleur. Niet dezelfde leeftijd. Niet dezelfde achtergrond.” Voor een documentairemaker is dat goud.

Het netwerk blijft cruciaal. ,,We werken voornamelijk voor de Europese markt”, vertelt Ilja. ,,Mensen in Nederland en België weten dat wij hier zitten. Weten wat we kunnen leveren.” Het feit dat zij en Remco alles van A tot Z kunnen maken helpt. Ook hun jarenlange ervaring.

Lessen voor internationale ondernemers

Alle drie benadrukken hetzelfde. Vertrouwen houden is essentieel. Volhouden ook. ,,Het is heel makkelijk om te denken: jezus, 9 miljoen mensen, wat zit ik hier te doen”, zegt Ilja. ,,Maar je moet vertrouwen hebben in je kunnen.”

Gertjan dacht dat contracten binnen enkele maanden binnen zouden lopen. Dat viel tegen. Grote merken hebben langlopende contracten. Ze willen eerst een testproject. ,,Maar vanaf begin dit jaar gaat het helemaal los”, zegt hij. ,,We zitten op een kantelpunt. De investeringen werpen hun vruchten af.”

Ilja ervaart hetzelfde. ,,Dit is ons jaar”, zegt ze. Ze werken aan documentaire-series die anders zijn. ,,Iets nieuws”, legt ze uit. ,,Maar het heeft gewoon wat meer tijd nodig. En dat is goed.”

Falen hoort erbij. Pim legt uit dat mensen in New York falen waarderen. ,,Je wordt hier meer gewaardeerd als je een paar keer van de wagen af geblazen bent”, zegt hij. ,,Als je hier niet een keer failliet bent gegaan, tel je eigenlijk niet mee.” Die mindset verschilt enorm van Nederland.

De instelling van Amerikanen helpt. ,,Mensen zijn veel positiever”, zegt Pim. ,,Als jij een idee hebt, zeggen ze: dat kan jij!” Er wordt naar voren gekeken. Niet naar achteren. Mensen vinden zichzelf opnieuw uit. ,,Je ontmoet veertigers die zeggen: I’m retired”, vertelt Pim. ,,Dan zijn ze met pensioen gegaan van hun eerste carrière. En beginnen ze een nieuwe.”

De belangrijkste les? Spring op die wagen. ,,Je krijgt hier kansen”, zegt Ilja. ,,Je moet ze wel pakken. En als je van die wagen af dondert, so be it. Je springt er weer op.”

Gertjan vat het mooi samen: ,,Je moet een bepaalde grondhouding hebben om uit een gespreid bedje te stappen. Maar het hoeft niet perfect te zijn. We zijn naar New York gegaan met een open ticket. We zien wel waar het schip strandt.”